Dlaczego powstaliśmy

Przez wiele lat pracowałam w korporacjach, realizując projekty w środowisku pełnym presji, napięcia i nieustannego pośpiechu. Z czasem jednak praca, która miała dawać satysfakcję, zaczęła tracić dla mnie sens. Stres, brak realnego celu i poczucie bycia niewidzialną doprowadziły mnie do głębokiego wypalenia i kryzysu psychicznego.

Momentem przełomowym był dzień, w którym po kolejnych godzinach spotkań online i niekończącej się pracy przy komputerze zrozumiałam, że nie mogę dłużej funkcjonować w świecie, który odbiera mi zdrowie i równowagę. Złożyłam wypowiedzenie niemal natychmiast. Zamiast strachu pojawiła się ulga – spokojna, kojąca i bardzo prawdziwa.

Wyjazd z Warszawy do rodzinnego miasta stał się początkiem głębokiej zmiany. Zwolniłam. Zaczęłam żyć uważniej. Codzienne spacery, cisza lasu, poranki z kawą i książką pozwoliły mi odzyskać kontakt ze sobą i zrozumieć, jak ważne jest dbanie o zdrowie psychiczne, relacje i wewnętrzną równowagę.

To właśnie wtedy pojawiła się myśl o stworzeniu fundacji – miejsca, które realnie wspiera osoby chore, po kryzysach zdrowotnych i życiowych. Fundacji, która nie obiecuje „cudów”, ale daje obecność, empatię i konkretne działania.

Dziś prowadzę fundację, której celem jest wsparcie osób w powrocie do zdrowia, sprawczości i nadziei na lepsze jutro. Wierzę, że prawdziwa pomoc zaczyna się od uważności i relacji, a zmiana jest możliwa nawet wtedy, gdy wydaje się, że wszystko się rozsypało.

Ta historia wciąż trwa.

Idziemy dalej – razem.